Wstępniak
Architektura wernakularna powstaje oddolnie, bez udziału architektów, często przez lata, organicznie, jest osadzona w miejscu. Bywa też nazywana rodzimą, lokalną. Konotuje wiedzę ucieleśnioną, rzemieślniczą, formę wynikającą z klimatu i dostępnych materiałów. Współcześnie otula ją mgiełka nostalgii, za tym, że „kiedyś to było, teraz to nie ma”. Zaproponowałam, by do wernakularyzmu dołożyć w tym numerze „Autoportretu”…
…Czytaj więcejSpis treści:
Globalny wpływ lokalnej wiedzy | Aleks Banaś rozmawia z Roiem Salgueirem Barriem
Budownictwo ludowe czy architektura wernakularna? | Adrian Krężlik
Nieprzeżyty regionalizm | Maciej Miłobędzki
Nie chodzi o powrót do przeszłości | Maciej Jagielak rozmawia z Gionem A. Caminadą
Wielkie Przemienienie czy wernakularne rebelie w architekturze Synaju | Katarzyna Domagalska
Pomocowy wernakularyzm Shigeru Bana | Hubert Trammer, Dominik Lisik
Internacjonalizm epoki kamienia | Maciej Jagielak
Kwestie czasu | Urszula Koźmińska
Sama idea odpadów jest dziwna | Michał Sikorski rozmawia z Sørenem Pihlmannem
Przestrzeń próby | Anna Smolak rozmawia z Emmą Nilsson
Tu i teraz, czyli backstage karnawału | Magdalena Zych
Archiwum
Prawie wszystkie artykuły z numerów udostępniamy w całości online w naszym archiwum*







































































