Architektura wernakularna powstaje bez udziału architektów, z oddolnej inicjatywy. Ze względu na jej rzemieślniczy charakter, często nazywa się ją rodzimą lub lokalną.
„Nowy wernakularyzm” to nie jest powrót do przeszłości. Nie chodzi o nostalgię, ani zmęczenie współczesnością. Przeciwnie – o architekturę na czasy kryzysu. Razem z naszymi autorkami i autorami przyglądamy się bliżej temu coraz częściej przywoływanemu pojęciu. Staramy się je poszerzyć. W numerze:
- Roi Salgueiro Barrio w rozmowie z Aleks Banaś zwraca uwagę na globalny potencjał lokalnej wiedzy;
- Adrian Krężlik prowadzi przez współczesne i historyczne meandry pojęcia wernakularyzmu;
- Maciej Miłobędzki protestuje przeciw powierzchownej dekoracyjności nowoczesnych stodół;
- Gion A. Caminada opowiada Maciejowi Jagielakowi o ciągłości architektonicznej, różnicach i podobieństwach;
- Katarzyna Domagalska pokazuje napięcia między państwową polityką rozwoju regionalnego a wernakularnymi praktykami na Synaju;
- Hubert Trammer i Dominik Lisik analizują humanitarną architekturę Shigeru Bana;
- Maciej Jagielak udaje się w surrealistyczną podróż śladami realizacji Terunobu Fujimori;
- Urszula Koźmińska opisuje koncepcję wystarczalności na przykładach ponownego użycia w projektowaniu;
- Søren Pihlmann w rozmowie z Michałem Sikorskim podważa ideę odpadu i proponuje architekturę radykalnie czerpiącą ze swojego materialnego otoczenia;
- Emma Nilsson opowiada Annie Smolak o praktykach nauczania w oparciu o teorię Formy Otwartej w Bergen Arkitekthogskole (BAS);
- Magdalena Zych bada oswajanie przestrzeni poprzez rytuały karnawału w Milówce.
Numer jest już dostępny w sklepie Małopolskiego Instytutu Kultury, księgarni Bęc Zmiana oraz salonach Empiku. Zachęcamy również do prenumeraty!
Proj. okładki Damian Nowak: @Parastudio*
